reading

Ibrahim in the fire
To assist their gods and to take revenge on Ibrahim(P.B.U.H.), Namrud’s followers decided to burn him in a fire. Since, in their view, Ibrahim’s crime was of a social nature, all should participate in taking revenge on him and share in the0 reward of their act. To put their intention in to action they all began gathering fire wood. After only a few days, they had gathered a pile of wood as huge as a hill. Then, they lit the fire; little by little, the fire rose and its flames reached to the sky. There was so much wood that a great and terrifying fire was set in the desert. The heat of the fire was so much that it could burn a person from a distance. Using a catapult, they threw Ibrahim in to the fire and, therby, extinguished the flames of their anger and hatred. Ibrahim disappeared from the sight of the people in to the middle of the flames. The people exclaimed and cried out with joy because they thus had taken revenge on the enemy of their gods. Jibra’il ,the esteemed angel, descended to Ibrahimand said, ”O Ibrahim! Do you have any need? Tell me; I will bring it to pass.”
Ibrahim said,”I am not in need of you; I am in need of my Lord.” Then, he asked God to save him from the fire. By God’s Will, the fire became cold and safe, and Ibrahim was saved from being burned in it. Namrud and followers, who were looking at Ibrahim from around the fire, saw that, much to their surprise, such a horrifying and burning fire did not harm him at all;he was sitting comfortably in the middle of it. They were all staring at him with wonder and admiration. Namrud told those around him,”If someone worships a god, it must be such an able and powerful god like Ibrahim’s God.”?The people, who saw this great and Divine sign, realized the legitimacy of Ibrahim’s invitation. It was proven to them that the right and just path is the very one to which Ibrahim invited them; however, enmity, stubbornness, ignorance, and the love of wealth and position prevented them from accepting Ibrahim’s invitation. Most of the people remained idolators, and only a small group of them joined Ibrahim.

ابراهیم در آتش
پیروان نمرود برای کمک به خدایان خودوانتقام ازابراهیم تصمیم گرفتند که اورادرآتش بسوزانندوچون به اعتقادآنها جرم ابراهیم جنبه ی عمومی داشت همه مردم بایددرانتقام گرفتن از ابراهیم شرکت کنندوازپاداش خوب این عملشان بهره مندشوند. بدین جهت به جمع کردن هیزم مشغول شدندچند روزنگذشته بودکه به اندازه کوهی هیزم جمع کردند. بعد آتش روشن کردند،آتش کم کم بالا گرفت و شعله اش به آسمان می رسید.آنقدرهیزم زیاد بودکه آتش عظیم وهولناکی دربیابان به وجودآمدحرارت آتش ازدورانسان را می سوزانید.ابراهیم رابامنجنیق به میان آتش پرتاب کردند تابدین وسیله آتش خشم وکینه خود رافروبنشانند. ابراهیم درمیان آتش ازچشم مردم پنهان شد.فریادوغریوشادی ازمردم برخاست زیرابه این وسیله ازدشمن خدایانشان انتقام گرفته بودند. حال باید ببینیم آتش باابراهیم چه کرد؟ ابراهیم درمیان آتش راه می رفت که جبرِِئيل امین فرشته ی مقرب پروردگارخودرابه اورسانیدوگفت: ای ابراهیم آیا حاجتی داری؟به من بگوتابرایت فراهم کنم. ابراهیم گفت : به تونیازی ندارم، اما به پروردگارم نیازمندم. بعد از خدا خواست تا او را ازآتش نجات بدهد. به فرمان خداوندآتش برای ابراهیم سردوسلامت شدوازسوخته شدن درامان ماند. نمرود وپیروانش که ازاطراف آتش به اونگاه می کردند. باتعجب بسیاردیدند که آن آتش هولناک وسوزان هیچگونه آسیبی به ابراهیم ونرسانیده واوبراحتی درمیان آتش نشسته است.همگی با حیرت وتحسین به او خیره شده بودند. نمرودبه اطرافیان خود گفت: اگر کسی خدایی را می پرستد باید مانند خدای ابراهیم باشدکه چنین قادروتواناست. مردم که این آیت بزرگ الهی را دیدند،به حقانیت دعوت ابراهیم پی بردندوبرایشان ثابت شد که راه راست ودرست همان است که ابراهیم آنهارابه آن دعوت می کند. اما دشمن ولجاجت ونادانی ودوستی مال ومقام مانع شد که به دعوت ابراهیم ایمان بیاورند.بیشترمردم بت پرست باقی ماندندوعده ی کمی به ابراهیم گرویدند.

by mohadeseh

reading

IBRAHIM BUILDS KA’BA
One time that Ibrahim(P.B.U.H.)went to Mecca, he told his son, “My dear son, god has commanded me to rebuild His Holy House, the ka’ba.”Isma’il(P.B.U.H.)immediately declared his readiness to help Ibrahim(P.B.U.H.)fulfil the Divine commandment. With reliance on the Divine power, they hurried to the site of the Ka’ba with the necessary tools and began the job with a firm intention. They called upon God, ”Our Lord !Accept this service from us, for you are the All-hearing, All-Knowing. Our Lord! Make us Muslims, bowing to your will; and make our progeny Muslims, bowing to your will. Show us our places for the celebration of due rites , and turn to us in mercy, for you are the all-Forgiving , All-merciful. ”Isma’il(P.B.U.H.)gathered stones from the desert and Ibrahim(P.B.U.H.)rebuilt the Ka’ba until the walls were raised. Jibra’il-God’s esteemed angel, who was Ibrahim’s guide in all situations showed them the site of “Hajar-ol-Aswad”, the black stone. They dug the stone out of the ground, and Ibrahim(P.B.U.H.) placed it in the spot where it remains today. He made two doors for the Ka’ba one toward the East, the other toward the West. When the construction of the Ka’ba was completed, Ibrahim(P.B.U.H.)and Isma’il(P.B.U.H.) performed the pilgrimage (Hajj) rites. Then Ibrahim(P.B.U.H.)Raised his hands in supplication, saying, ”My Lord, make this a city of peace and feed with fruits those of its people who believe in God and the Last Day."

بنای کعبه به دست ابراهیم با کمک اسماعیل

یکبار که ابراهیم به مکه آمد به فرزند خود گفت: که ای فرزند من ازطرف خدا مأموریت دارم که دراین بیابان خانه ای بنا کنم. اسماعیل آمادگی خود رابرای اجرای فرمان الهی اعلام داشت.سپس با توکل به نیروی الهی ،وسایل لازم رابرداشتندوبه محل مأموریت رفتند.با عزم راسخی شروع به کار کردند. درآن موقع به خدای خود می گفتند: پروردگارابه ما توفیق بده که مسلم باشیم وازذریّه ماامت مسلمانی به وجود بیاور.مناسک حج را به ما بیاموز وتوبه ما را بپذیر،چون تو خداوندتوبه پذیرومهربان هستی. اسماعیل از بیابان سنگ جمع می کردوابراهیم به ساختن خانه می پرداخت.تا وقتی که دیوارها بالا آمد.جبرئیل فرشته ی مقرّب خداوندکه درتمام احوال راهنمای ابراهیم بود،جای حجرالاسود را نشان داد.آن دونفرزمین راکندند و حجرالاسود رابیرون آوردند.ابراهیم بادست خود حجررادرآنجایی که اکنون قراردارد، نصب کرد و برای کعبه دودرقرارداد.یکی به سوی مشرق ویکی به سمت مغرب.چون بنای کعبه به پایان رسید، ابراهیم واسماعیل اعمال حج به جا آوردندسپس ابراهیم دست به دعا برداشت وگفت: پروردگارااین زمین رامحل امن وامان قرار بده وبه اهل آن از میوه ها روزی عنایت فرما

by mohadeseh

reading

Ibrahim and a sign of resurrection
God, the Exalted, created Ibrahim(P.B.U.H.) to guide the misled people and idolaters and granted him the position of prophethood. Ibrahim (P.B.U.H.) and whole-hearted faith in God and didn’t allow any doubt to enter his heart. However, in order to understand the true essence of things, he asked God to show him how he raises the dead. There came a call from God, “do you not yet believe in resurrection, Ibrahim?”
Ibrahim (P.B.U.H.) replied, “surely I have believed, but I want to see it obviously in order to reach the point of perfect certitude.” Since Ibrahim’s intention was to increase his knowledge and certitude, God accepted his request. He told Ibrahim(P.B.U.H.) hunt and kill four birds, cut them up, and mix their parts and pieces together. Then, divide the mixed flesh in to several portions; put each portion on the top of a separate mountain; after that, call them one by one until, by the Command of God, they revive and come flying to you. Ibrahim (P.B.U.H.) did as commanded by God. After killing, cutting up, and dividing the flesh of the birds, and putting each portion on a separate mountain, he called them; the pieces of the birds’ dead bodies came together from the different places, spirit was blown into them, and they became alive again. Ibrahim (P.B.U.H.) witnessed, with his own eyes, one of the great signs of the power of God in the revival of the dead; his heart, filled with faith, reached the point of perfect certitude.
ابراهیم و نشانه ای از رستاخیز
خداوند متعال ابراهیم را برای راهنمایی مردم بت پرست وگمراه خلق واورا به مقام پیغمبری رسانید.ابراهیم از ته دل به خدا ایمان داشت و ذره ای شک وتردید به خودش راه نمی داد ولی برای اینکه حقیقت اشیاء برایش روشن بشود و حقیقت همه ی چیزها را به خوبی بشناسد از خدا خواست که به او نشان بدهد که چگونه مردگان را زنده می کند. ندا آمد که ای ابراهیم مگربه زنده شدن مردگان ایمان نیاورده ای؟ ابراهیم گفت: البته ایمان آورده ام ولی می خواهم که آشکارا ببینم تا به یقین کامل برسم.چون مقصود ابراهیم اطمینان خاطر بود، خداوند به او وحی فرستادکه چهارپرنده رابگیروآنها را بکش وگوشت های آنهاراباهم بکوب که کاملا مخلوط شود.بعد گوشتها را چند قسمت بکن وهر قسمت را بر سر کوهی بگذار. سپس آنها را یکی یکی صدا بزن تا به فرمان خدا زنده شوندوبه نزد تو بیایند.ابراهیم به فرمان خدا عمل کرد.بعد از کشتن و کوبیدن و تقسیم کردن گوشت پرندگان هر قسمتی را بر سرکوهی گذاشت آنگاه آنها را صدا زد ازهر جا جزئی ازقسمت پرندگان جمع شد. وبه هم متصل شدند وجان در جسم شان دمیده شد، دوباره جان گرفتند و زنده شدند. ابراهیم یکی ازبزرگترین نشانه های قدرت پروردگار رادرزنده کردن مردگان با چشم خود مشاهده کرد. قلبش که پر از ایمان بود به یقین کامل نیزرسید
by mohadeseh